แม่จิบกับพ่อจิว ห่างวัดห่างวา แถมยังห่างพระเจ้ามากมาย
โอกาสเดียวที่แม่จิบสวดมนต์ไหว้พระบ่อยที่สุด ก็คือ
ช่วงเวลาระหว่างที่ยังไม่ทราบว่าน้องเจมี่ที่อยู่ในท้องนั้น
ปกติครบสมบูรณ์ทุกประการหรือเปล่า
3 สัปดาห์ของการรอฟังผลเจาะน้ำคร่ำนั้น
ทำให้แม่จิบได้รู้จักบทสวดมนต์หลายบท ได้ไหว้พระเป็นประจำ
และยังขอบคุณพี่สาวที่น่ารักกับน้าสะใภ้ผู้แนะนำให้ปฏิบัติสิ่งเหล่านั้นจนทุกวันนี้
แต่.. แต่ เมื่อผ่านช่วงเวลานั้นมาได้
แม่จิบก็วุ่นวายกับสิ่งต่างๆ จนกลับไปทำตัวเหมือนเดิมละ
แย่เนอะ
คนเรานี่ก็แปลก ต้องมีเรื่องทุกข์ใจ ถึงจะเอาพระ/ธรรมะเป็นที่พึ่ง
แต่อย่างว่า พระสมัยนี้จะพึ่งก็ย๊ากยาก ต้องหรี่ตามองก่อนว่าพึ่งได้แค่ไหน เฮ้อ
แต่ที่พูดมาแบบนี้ ก็ยังอยากจะหาโอกาสที่จะได้ทำตัวเป็นพุทธมามกะที่ดีอยู่นะ
แค่ว่า.. ต้องใช้ความพยายาม เพราะมันเป็นสิ่งที่ไม่ได้ทำเป็นประจำนั่นแหละ
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
- เวลา ตีห้าสิบห้า -
แม่จิบลืมตาตื่นขึ้นมา กระซิบชวนพ่อจิวว่าไปใส่บาตรกันไหม
ใส่ที่ไหน พ่อจิวถาม
นู่นสวนสาธารณะหน้าร.พ.ธนบุรี1 ไปมะ พระ 1,250 รูป
อืมม ห๊า!!!! ไรนะ
(พ่อจิวคงตื่นตอนได้ยินจำนวนรูปของพระที่จะมาบิณฑบาตร 555)
สุดท้าย สองคนปั๋วเมียล้างหน้าล้างตา แต่งตัว ลงมาเตรียมข้าวสาร
ฝากนิดจ๋าให้ดูลูกด้วย จะไปใส่บาตร (นิดจ๋านึกว่าไปหน้าหมู่บ้าน เปล๊า..)
ว่าแล้วก็รีบจรลีไปแวะเซเว่นก่อนเลย ซื้ออาหารแห้ง(เครื่องดื่มแห้งล่วย)
หิ้วจนแอ่นแล้ว(พ่อจิวหิ้ว แม่จิบเลือกกับจ่ายตังค์) รีบไป รีบไป
ระหว่างทางพ่อจิวถามว่ารู้ได้ไงว่าเค้ามีใส่บาตรอลังการแบบนี้
แหม ก็เค้าติดแบนเนอร์ไว้หน้าพาต้า ขับรถผ่านทุกวันอ่ะ
อยากไปดิ ไปใส่บาตรเนื่องในโอกาสวันเกิดพ่อจิวด้วยแหละ จริงๆแล้ว

ข้าวสารอาหารแห้ง เค้ามีจัดไว้ให้สำหรับคนที่แสดงความจำนงล่วงหน้า
ส่วนคนที่นึกอยากจะใส่บาตรขึ้นมาแบบเราๆ ก็นั่งแปะๆกันไป 555

งานนี้ได้รับความอนุเคราะห์จากทหารเรือ
ก็เลยมีพี่ทหารเรือเท่ห์ๆมายืนประดับฉาก..
มะช่ายย แหม เค้ามาอำนวยความสะดวกให้พระท่านตะหาก
ฟ้ายังไม่สว่างนะ ตอนนั้น ยังไม่ 7 โมงเลย

ในที่พิธีก็เริ่ม
สวดมนต์ไหว้พระ
...

มีของที่ระลึกแจกด้วย ชอบจัง

แอบอ่านระหว่างรอด้วย รู้สึกอ่านแล้ว.. มีสติ
จริงๆนะ วันหลังจะมาเล่าเรื่อง สติ - สมาธิ - ปัญญา
คำสอนนี้แม่จิบถูกสอนมาตั้งแต่เล็กๆ เป็นสิ่งที่ใช้มาตลอดจนปัจจุบัน
...
สวดกันหลายบทอยู่
ตั้งแต่ฟ้าไม่สว่างจนแดดร้อน

ระหว่างพัก (พิธีมีหยุดพักเป็นระยะๆ)
จิตใจแจ่มใส หน้าตาเบิกบาน..
ไม่เคยมาทำบุญแล้วรู้สึกอิ่มเอมแบบนี้เลย ชอบความรู้สึกแบบนี้จัง
นอกจากจะรู้สึกดีเวลาได้เปล่งเสียงสวดมนต์พร้อมๆกัน
ยังชอบวิวรอบๆตัวด้วยละ

วิว.. แบบนี้
บอกพ่อจิวว่า ถ้าเราแก่ตัวลง เอาแบบนี้นะ

หรือจะแบบนี้
แต่เวลากางร่ม รบกวนกางให้โดนดิชั้นด้วยนะ

ถ้าปล่อยให้เดี๊ยนเดียวดาย
เดี๊ยน.. เศร้านะ ฮือ

(ปล.ขอกราบขอโทษและขออนุญาตท่านๆที่ได้ถ่ายรูปมาด้วยนะคะ แหะๆ)
~~~~~~~~~~~~~
ได้เวลาใส่บาตรแล้ว

เหลืองอร่ามตา


ยกของใส่บาตรขึ้นจบ
อธิษฐานขอให้พรใดที่ได้รับ และบุญที่ได้ทำ
จงส่งผลให้ลูกๆทั้งสอง บิดามารดา แม่สามี และสามี มีสุขภาพที่แข็งแรง
ได้อยู่เป็นที่รักของเรานานๆ
แล้วก็ร่วมด้วยช่วยกันใส่บาตร


...
เจ้าของวันเกิด อธิษฐานไรบ้าง มิอาจทราบได้

รู้แต่ว่า รู้สึกดีมากๆ
เข้าใจความรู้สึกที่เหมือนมีดอกไม้บานอยู่ในใจ
เดินกลับมาขึ้นรถ พร้อมกับบอกพ่อจิวว่า "มีความสุขจัง" ^^
ไว้จะหาโอกาสทำแบบนี้บ่อยๆ แล้วจะเอาลูกไปด้วยนะครับ
...
ของแถม.. อิอิ

~~~~~~~~~~~~~~
ทำบุญเสร็จสรรพ สบายใจ
ตกบ่ายพากันไปตัดผม สามคน พ่อ แม่ ลูก(คนโต)
เด็กกลับมาบ้านด้วยสภาพ... แบบนี้

ชัดไหม.. เอาใหม่

ที่ว่าชัดไหมอ่ะ ทรงผมนะ ไม่ใช่อ้าปากจ๋อหวอ ฮ่าๆๆ
...
ส่วนเด็กคนนี้ ต้องอยู่บ้านไปก่อน
เพราะถ้าขืนเอาหนอนน้อยกระดึ๊บไปไหนต่อไป ไม่เป็นอันทำอะไรแน่
ฮีคึกคัก คักคึก ใจ(แม่)เต้นตั๊กตึ๊ก กลัวจะไปคว้าอะไรเค้าเจ๊ง 555

อิอิ รอหน่อยเถอะอ้ายเรื๊องงง
โตกว่านี้อีกนิด ฮีจะได้รับสิทธิ์เที่ยวด้วยกันเดี๋ยวนี้

...
ส่งท้าย จริงๆ
นี่คือ สิ่งที่พ่อจิวซื้อเป็นของขวัญในวันเกิดตัวเอง
ตอนซื้อไปก็พูดไป นี่มันวันเกิดครายกันเนี๊ยยยย
