นิทาน 

นิทาน
นิทาน
นิทาน

 

     Share

<< สีส้มสู้สู้วิ่งแข่งกับเวลา >>

 

 

Our Trip - Chapter2: Our Days
Our Trip - Chapter1: Getting(there), Arriving & Settling in
Before Take-Off
Sunday I'm in Love ^^
วิ่งแข่งกับเวลา
นิทาน
สีส้มสู้สู้
มกรา(เกือบจะ)ร่าเริงดี
บ๊ายบาย mommybear ปี1
วันที่ฉันเป็นคนสำคัญ
วันนี้ที่(น้องมี่หรือแม่)รอคอย

 

 

jjfamily, the one and only

 

Posted on Thu 28 Jan 2010 0:02

  

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

สมกับคำนี้ "คุณครูคนแรกของลูก"
เขาต้องโตเป็นคนดีแน่ๆเลย ผ้าขาวผืนนี้
Prasert   
Mon 8 Feb 2010 8:41 [22]
 

คราวนี้หายไปนานเลยค่ะคุณจิบ แฟนคลับคิดถึง
แม่นู๋แพร   
Wed 3 Feb 2010 12:38 [21]

ฮาาาาาาาาาาา
ขำเจ้าของไดฯแซวทีมงานเฉยเลย
แต่ก็จริงเนอะ เค้าคงจำหน้าจต กะ จม ไม่ได้น่ะ
พอดีไดฯนี้รูปน้อยไปหน่อย
พี่อิ๋วจอมจุ้น   
Tue 2 Feb 2010 23:03 [20]

คุณทีมงาน mommybear ส่ง invite ไม่ดูเลยเหรอคะเนี่ย
หรือว่าครอบครัวเดี๊ยนหน้าตาเปลี่ยนไปจนดูไม่ออกว่าเป็น ครอบครัว mommybear ปีที่แล้ว -_-"
ปล. ล้อเล่นแต่คิดจริงค่ะ ฮา
เจ้าของไดฯ   
Tue 2 Feb 2010 18:06 [19]

ตอนนี้นิทานสั้นๆ แต่ได้ใจความนะจ๊ะ..

เจ๊ตตี้ก็ตอบตรงๆประสาเด็ก.. แต่ประมาณว่า มาถึงน้องข้า น้องข้าใครอย่าแตะนะ.. ฮี่ๆๆๆ.. ใช่มั๊ยครับ?..

ปล.FBเจ๊งอ่ะ.. ทำไรไม่ได้เลย ได้แต่อ่าน... ^^"
อ้อ   
Fri 29 Jan 2010 3:57 [18]

นิทานเรื่องนี้สอนได้ทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่้เลยค่ะ สาระดีเยี่ยมมากๆแม่จิบ ปลื้มๆๆ ยื๊มไปใช้หน่อยน๊า.. :)
anigia   
Fri 29 Jan 2010 3:42 [17]

ชอบนิทานเรื่องนี้จังพี่จิบ ขอเก็บไว้ไปเล่าให้น้องทอฟังบ้างน๊า

ปล.ไม่ได้เยี่ยมไดพี่นานเลย คิดถึงนะคะ
จ๊ะเอ๋(แม่น้องทอ)   
Fri 29 Jan 2010 0:45 [16]

พรุ่งนี้จะเล่าให้ลูกฟังเหมือนกันค่ะ ซึ้งที่สุดเลยค่ะ
ant   
Fri 29 Jan 2010 0:17 [15]

เดี๋ยวเอาไปเล่าให้คู่หมั้นฟังก่อนนอนมั่งดีกว่า
จะตอบว่าไงแล้วจะมาเล่าให้ฟังนะ
หวั่นๆอยู่ว่าเธอจะร้องไห้สงสารหมากับเด็กขาลีบรึเปล่า
เรื่องแบบนี้คู่หมั้นเค้าฟังไม่ค่อยได้ (เป็นเด็กใจอ่อนน่ะ)
เคยเล่าเรื่องนิทานหิ่งห้อย(ของเฉลียง)ให้ฟัง
ถามว่า หนุกมั้ย ตอบเสียงเครือมาว่า ไม่หนุก น่ากลัว อ้าว...
ปรากฎว่าเธอสงสารหิ่งห้อยที่โดนเด็กจับไปขังไว้ใต้หมอนน่ะสิ
amimi   
Thu 28 Jan 2010 21:17 [14]

นู๊บ ตอบได้จ้ะ ไม่มีปัญหา
เจมี่กินอาหารได้หมดทุกชนิด ไม่มีปัญหาอะไรเลย
ช่วงปีแรกเราจะดูแลเค้าใกล้ชิดหน่อย พอดีว่าส่วนใหญ่ก็กินแต่นมแม่เป็นหลัก อาหารเสริมต่างๆก็เป็นอาหารอ่อนของทารก
เราก็ไม่เคยเป็นห่วง เพราะระบบขับถ่ายของเจมี่ค่อนข้างจะดีมาก
คืออึบ่อย อึเยอะ ค่อนข้างเหลวแต่ว่าสีสวย (ขอโต้ดน๊าที่เว้าซื่อๆ ><)
ประมาณว่าเราสำรวจสุขภาพลูกจากอึเป็นประจำ อึเหลวจริงแต่ว่าไม่ใช่เหลวแบบท้องเสีย
คิดว่าเค้ากินของเหลวมาก ทั้งนมและน้ำ ก็เลยช่วยให้การดูดซึมดี ท้องไม่ผูก ไม่หมักหมม

หลังจากขวบนึงเป็นต้นมา เราไม่ได้เป็นห่วงเค้ามากแล้ว
อาหารให้กินได้ทุกอย่าง เพียงแต่ทำให้คำเล็กเพราะว่าน้องมี่เคี้ยวด้วยฟันหน้า -_-"
ถ้าชิ้นใหญ่จะเคี้ยวไม่ค่อยได้ พอทำให้ชิ้นเล็กก็เคี้ยวละเอียด
คงจะมีส่วนช่วยเรื่องการย่อยไปโดยปริยาย
ก็เลยไม่เคยมีปัญหากับอาหารชนิดใดๆ ไม่เคยต้องเลี่ยงเลยจ้ะ แต่ให้มั่นใจว่าเค้าเคี้ยวละเอียด
พอดีว่าวิธีการเคี้ยวของน้องมี่ออกแนวเคี้ยวละเลียด ก็เลยละเอียดชัวร์ๆ รอดตัวไป
ส่วนพวกอาหารที่แพ้จริงๆ น้องมี่ไม่ได้มีอาการภูมิแพ้เหมือนเจ๊ตตี้ ก็ไม่มีอะไรต้องห้าม
ยกเว้นกลุ่มอาหารทะเลที่เป็นกรรมพันธุ์ชัดเจน เราก็เลี่ยงเอง รอให้โตกว่านี้ค่อยให้กินอ่ะ
เคสก้านกล้วย ลองถามหมอก็ดีนะว่าเค้าท้องอืดเพราะอาหาร หรือเพราะเคี้ยวไม่ละเอียด(ไม่ย่อย) หรือเพราะกินน้ำน้อย(ไม่ดูดซึม) อะไรแบบนี้อ่ะ
jjmommy   
Thu 28 Jan 2010 19:31 [13]

ตามอ่านแต่ไม่ได้เม้นท์จ๊ะ

แต่คราวนี้ว่างเม้นท์แล้วนะ

นอกเรื่องก่อนน๊า

เราอยากถามไรนิ้ดนึงซิ เรื่องอาหารการกินหน่ะ คือก้านกล้วยจะมีอาการท้องอืดเวลากินพวกมันฝรั่งไรงี๊เพราะผ่าตัดลำไส้

อยากถามว่าปัจจุบันน้องมี่ต้องควบคุมอาหารไรที่เกี่ยวกับลำไส้บ้างไหม๊ ไม่รวมพวกอาหารที่แพ้หน่ะ

ตอบได้ก็ตอบนะ ถ้าเป็นความลับไม่อยากเผยก็ไม่ว่ากันจ๊ะ

เราก๊อปปี้นิทานเรื่องนี้ไปแล้วว่าจะเล่าให้ก้านกล้วยฟังเสาร์อาทิตย์นี้ ดูซิว่าจะรู้เรื่องหรือเปล่า

บางเรื่องที่ลูกยังไม่เข้าใจอาจยังไม่ถึงวัย หรือบางทีก็ยังไม่เข้าใจคำว่าคุณค่าหน่ะ

แต่เราว่าจิบสอนลูกสองคนดีมากเลยนะ จิตใจดีทั้งคู่เลยโดยเฉพาะเจ็ตตี้ เอื้ออาทรต่อกัน ซึ่งอย่างเราลูกคนเดียวก้านกล้วยไม่มีแบบนี้ยังหวงของอยู่ (พยายามปรับเปลี่ยนและสอนอยู่)

ต้องสอนคำศัพท์ว่าคุณค่าก่อนหรือเปล่า เจ๊ตตี้อาจสับสน
jittrees   
Thu 28 Jan 2010 14:20 [12]

สังคมทุกวันนี้พี่ ญ มองว่า อยู่กับอย่างค่อนข้างเบียดเสียด+เบียดเบียนเนาะ
เด็ก ๆ เค้าอาจจะยังไม่รู้ ยังไม่เก็ตจริง ๆ อย่างจิบว่าอะค่ะ
แต่ความการเลี้ยงดู และความทุ่มเทเต็มกำลังที่แม่มีให้ลูก
พี่ ญ เชื่อว่า สองหนุ่มต้องเติบโต และเต็มไปด้วยจิตใจที่ดีงาม

เมื่อเช้าก็ลองถามเจ้าก้อง ... แต่เจ้าก้องมานไม่ชอบหมา พี่เลยเปลี่ยนเป็นแมว
บอกว่าถ้าแม่ค้าบอกว่าแม่ขาหักก้องจะซื้อไม๊
มานบอกว่า แมวขาหักเหรอแม่ ก้องก็จะซื้อ ...
ถ้าแมวเดินไม่ได้ก็พาไปหาป้าหมอคนเดียวกับก้องก็ได้ 5555
ตกลงว่าทุกวันนี้พี่พาลูกไปหาสัตว์แพทย์ฟร่ะ 55555
~ying~   
Thu 28 Jan 2010 11:59 [11]

อ่านแล้วซึ้งจังเลย :) น้ำตาคลอแต่เช้าเลยนะเนี่ย :)
อร   
Thu 28 Jan 2010 10:32 [10]
 

ขอบคุณป้าหมอสำหรับเรื่องราวที่มีแง่คิดดี ๆ แบบนี้

ขอบคุณน้องจิบ ผู้รับฟังเรื่องราวและบันทึกเรื่องราวในแบบฉบับของตัวเอง และนำมาแชร์ในไดฯ จ้ะ



พี่สา   
Thu 28 Jan 2010 10:11 [9]

แม่จิบ ช่างมีพรสวรรค์ในการเล่าจัง อ่านแล้ว น้ำตาคลอเลย (อย่าว่ากระแดะนา )และส่ง ลิงค์ให้เพื่อนใน face book อ่านด้วยของดีๆ ต้องแนะนำ ไม่ว่าใช่มั๊ยคะ
แม่น้องไข่มุก   
Thu 28 Jan 2010 9:46 [8]
 

^ __________^ ได้ฟังนิทานแฝงไปด้วยแง่คิดที่ดีมากๆแต่เช้า ชอบจังค่ะ ^ ^ คิดถึงไดฯคุณพี่แม่จิบมั่กๆค่ะ เด๋วไล่เก็บย้อนหลังก่อง
*peung* Pim's Mom   
Thu 28 Jan 2010 9:36 [7]

ตอนนี้ไม่เมนต์ไม่ได้แล้ว
แต่ไม่รู้จะเมนต์อะไรอ่ะ ฮ่าๆๆ
รู้แต่ว่าชอบจัง จิบขอให้เจ็ตตี้กะเจมี่เติบโตขึ้นด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความรักแบบนี้ อ่านเรื่องความักของเจตตี้ที่มีให้น้องแล้วอยากมีน้องให้พี่ยาสมั่งจัง แฮร่....
แม่จ๋า หนูยาส   
Thu 28 Jan 2010 9:00 [6]

อืมมมม เป็นนิทานที่ผู้ใหญ่อย่างเราก้อต้องเก็บเอามาคิดเหมือนกันนะคะเนี่ย

เจ๊ตตี้เค้าเก่งนะคะ คำตอบเค้าชัดเจนดี เพราะบางครั้งการสอนแบบสอดแทรกเรื่องราวอย่างแยบยลเนี่ย เด็กๆ คงจะค่อยๆ ซึมซับไปเรื่อยๆ แบบค่อยเป็นค่อยไป

ปล. อันนี้นอกเรื่อง พี่จิบนอนตรงกลางแล้วเด็กๆ ไม่ดิ้นตกเตียงหรือคะ แอบทึ่ง ^^

ปล.สอง เมื่อคืนนุ่นรู้สึกตัวตื่นขึ้นกลางดึก ก้อลุกขึ้นมาจูบน้องอุ่นหลายทีเหมือนกัน แบบว่ารักอ่ะ ^^
noonny   
Thu 28 Jan 2010 8:55 [5]

เป็นนิทานที่เอามาสอนได้จริง เฮ้อ ถ้าแปลเป็นภาษาโปลิชได้ จะไปถามหลานชายดูมั่ง

แรก ๆ อาจไม่เก๊ต แต่เจ๊ตตี้ก็สามารถเข้าใจอะไรได้ไม่ยากเลยนะ คงอย่างที่พี่จิบว่า ด้วยประสบการณ์ที่พบเห็น และสิ่งแวดล้อม คงไม่สามารถเข้าใจอะไรได้ทุกเรื่องอย่างรวดเร็วหรอก ใช่ม๊ะ
เอ้   
Thu 28 Jan 2010 4:55 [4]

กระตุ้นความคิดได้ดีทีเดียวนะคะ ^^
ความรักอันยิ่งใหญ่ของ"แม่" ทำให้เราสามารถทุกอย่างเพื่อ"ลูก" ได้จริงๆ ค่ะ
jinja   
Thu 28 Jan 2010 1:08 [3]

ไดฯตอนนี้สั้นๆ แต่ได้ใจมากเลยคะพี่จิบ
ไว้จะลองไปถามลูกดูบ้างคะ สังคมเราช่วงนี้ยิ่งแย่ๆกันอยู่ ต้องช่วยๆกันปลูกฝังลูกๆเราให้คิดแบบนี้
แม่น้องพีคน้องภัทร์   
Thu 28 Jan 2010 0:44 [2]

โอ้ววว ซึ้ง

แม่เอกะปันปัน   
Thu 28 Jan 2010 0:31 [1]